Półfinał Pucharu Karla Rappana (Intertoto) – 1966/67.
Finał Pucharu Ameryki (Interligi) – 1964.
Królami strzelców w Ekstraklasie w barwach Zagłębia byli:
1964 – Józef Gałeczka – 18 bramek
1970 – Andrzej Jarosik – 18 bramek
1971 – Andrzej Jarosik – 13 bramek
1977 – Włodzimierz Mazur – 17 bramek
Historia klubu
1906 - Klub Sportowy Milowice
W 1906 roku przy hucie „Milowice” powstał pierwszy na tym obszarze klub sportowy. Jego założycielami byli Edwartd Michałkowski, Józef Komander oraz Aleksander Rene.
1908 - Towarzystwo Sportowe Union Sosnowiec (jako filia Unionu Petersburg)
W 1908 roku powstaje w Sosnowcu drugi klub piłkarski „Union”, klub ten staje się swego rodzaju następca dla „Milowic”, a to za sprawą zawodników którzy przechodzą do nowego klubu. Piłkarze „Union” Sosnowiec rozgrywali mecze z drużynami z Będzina, Częstochowy oraz Olkusza, na stadionie u zbiegu ulic Swobodnej i Staro sosnowieckiej. Klub rozwijał się na tyle szybko, że już 4 lata od jego powstania dysponował dwiema drużynami seniorów i trzema młodzieżowymi.
1918 - Towarzystwo Sportowe Victoria Sosnowiec
Wybuch I Wojny Światowej zatrzymał dynamiczny rozwój klubu. Wznowienie nastąpiło dopiero w 1918 roku, kiedy to przy Towarzystwie Kulturalno-Oświatowym „Świt” powstała sekcja sportowa. Wkrótce stała się ona bazą dla Polskiego Klubu Sportowego, który przyjął nazwę TS „Victoria” Sosnowiec. W jej biało-zielonych grali między: innymi bracia Kiepurowie- Jan został później światowej sławy tenorem.
W 1928 roku „Vicotria” była bliska awansu do ligi państwowej, jednak w decydujących meczach uległa Garbarni Kraków 0:1, 1:2. Drugim klubem działającym w tym czasie w Sosnowcu był TS Sosnowiec, który powstał w 1919 roku. Rok później gdy zmieniono nazwę na KS „Sosnowiec”, klub ten stał się kontynuatorem przedwojennych tradycji „Milowic” i „Union”. Prezesem klubu został Czesław Kowalski, a kierownikiem drużyny Aleksander Rene. W 1922 roku do dyspozycji klubu oddano mały lokal oraz boisko przy ulicy Wiejskiej. KS Sosnowiec kilkukrotnie walczyło o wejście do ligi państwowej, najbliżej awansu klub był w 1927, jednak przegrał rywalizacje z RKS Radom 4:2, 1:5.
W 1928 roku „Vicotria” była bliska awansu do ligi państwowej, jednak w decydujących meczach uległa Garbarni Kraków 0:1, 1:2. Drugim klubem działającym w tym czasie w Sosnowcu był TS Sosnowiec, który powstał w 1919 roku. Rok później gdy zmieniono nazwę na KS „Sosnowiec”, klub ten stał się kontynuatorem przedwojennych tradycji „Milowic” i „Union”. Prezesem klubu został Czesław Kowalski, a kierownikiem drużyny Aleksander Rene. W 1922 roku do dyspozycji klubu oddano mały lokal oraz boisko przy ulicy Wiejskiej. KS Sosnowiec kilkukrotnie walczyło o wejście do ligi państwowej, najbliżej awansu klub był w 1927, jednak przegrał rywalizacje z RKS Radom 4:2, 1:5.
1931 po fuzji z Towarzystwem Sportowym Sosnowiec - Unia Sosnowiec
W 1931 roku doszło do fuzji KS „Sosnowiec” i „Victorii” w wyniku której powstała Unia „Sosnowiec”, barwy nowego (starego) klubu ustalono na czerwień, zieleń oraz biel. Unia stała się dzięki temu piłkarską reprezentacją całego Zagłębia. Piłkarze Unii grali w „A” klasie próbowali dostać się do rozgrywek państwowych niestety bezskutecznie. Najbliżej awansu Sosnowiecki klub był w 1934 i 1937, niestety w decydujących meczach przegrali ze „Śląskiem” Świętochłowice. Mimo tych porażek piłkarz Unii byli znanymi i cenionymi piłkarzami, byli ambitni, dobrze wyszkoleni i eleganccy na boisko co było najczęściej podkreślane prze komentatorów.
Wybuch II Wojny Światowej przerwał zorganizowane rozgrywki, mimo zakazów i ryzyka nadal starano się organizować życie sportowe w mieście. W 1943 roku zorganizowane konspiracyjne mistrzostwa w piłce nożnej. Na boiskach Będzina, Niwki i Piasków odbywały się mecze: Unii „Sosnowiec” z CKS Czeladź, AKS Niwka, TS „Zagłębie” Dąbrowa Górnicza, KS Piaski, KS Jęzor.